Szprot: Jednym z głównych powodów, jakie mogą zniechęcać do użycia roweru jako środka transportu do pracy jest myślenie, że rowerzystów obowiązuje jakiś specjalny dress code, uwzględniający kolory, od których oczy szczypią, odzież sportową z włókna bambusowego, ochraniacze, kask tudzież niejednokrotnie wyśmiewane przeze mnie lajkrowe majty z pieluchą.
Nic bardziej mylnego.
Oczywiście opisany powyżej ubiór jest funkcjonalny dla tak zwanych tró rowerzystów, którzy jeżdżą wyczynowo, po kilka tysięcy kilometrów miesięcznie, w przeróżnych warunkach czy to pogodowych, czy to terenowych, przeważnie z ciśnieniem na czas jazdy i w związku z powyższym wybierają strój, który zapewni najwyższy komfort poruszania się na rowerze.
Przeciętny dojeżdżający do pracy nie wyjeździ jednak więcej niż powiedzmy 500km miesięcznie i nie będzie spędzał na rowerze więcej niż do 2h dziennie. Skoro nie ubieramy się w rękawice ochronne i maski wsiadając do pojazdów MPK ani nie wzuwamy specjalnego obuwia do jazdy samochodem, logicznym się wydaje wniosek, że i do niespiesznego popedałowania do pracy nie musimy ubierać się inaczej niż w to, w czym zamierzamy w owej pracy wystąpić.
Zwracam tutaj szanownym czytelnikom uwagę na użycie przeze mnie słowa "niespieszne", bo ono ma swój udział w obaleniu mitu wyśpiewanego przez Lecha Janerkę obioru w obcisłe. Ze względu na myślenie o rowerzystach jako sportowcach - wyczynowcach jazdę na rowerze wiąże się z koniecznością ciśnięcia w pedały ile sił w nogach, a co za tym idzie dużym wysiłkiem fizycznym i w efekcie wyciskaniem z siebie siódmych potów. Co w sytuacji braku prysznica w pracy może posłużyć za argument przeciw dojeżdżaniu tamże rowerem.
Wystarczy jednak zadać sobie pytanie, czy istotnie musimy pędzić na rowerze ze świstem w uszach i łzami w wytrzeszczonych oczach. Celem uzyskania na nie odpowiedzi warto zmierzyć czas dojazdu do pracy samochodem tudzież komunikacją miejską. Niżej podpisana, dla przykładu, łapała autobus o 8:13, by odbić blaszkę na bramce o godzinie 8:45, a o godzinie 9:00 uczynić log in do systemu korporacyjnego. Aktualnie o godzinie 8:00 łapię rower i w zależności od tego, jaki jest wiatr, jak się ułożą światła i w jakim stopniu jestem (nie)wyspana rzeczoną blaszkę odbijam o godzinie 8:35 - 8:45. Jak widać,
na podróż przeznaczam w najgorszym razie 10 minut więcej. Do pracy mam 12km, z czego mniej więcej połowa przypada na ścieżkę rowerową i ciąg rowerowo-pieszy.
Nie twierdzę przy tym, że nie zdarza mi się uronić ani kropli potu, bo wbrew pozorom jestem normalną jednostką ludzką i zdarza mi się przetwarzać ten czy ów proces fizjologiczny, ale tempo jazdy oceniam na jakieś 15km/h, co bynajmniej nie jest tempem wyścigowym. Można zatem jechać spokojnie i dojeżdżać do pracy w porównywalnym czasie, co samochodem czy MPK.
Podsumowując ów wywód, uważam, że można odziać się w strój obowiązujący w pracy dojeżdżając do niej rowerem. Osobiście łapię się nawet na bardziej eleganckim stroju pod rower, by malowniczo łopotać połą płaszczyka lub kusząco zawiewać sukienką.